Edmonton Obezite Evreleme Sistemi (EOSS)
Klinik hesaplayıcılar
Bu araçlar klinik kararın yerine geçmez. Sonuçlar hekim değerlendirmesi, güncel kılavuzlar ve hastanın klinik bağlamı ile birlikte yorumlanmalıdır.
Edmonton Obezite Evreleme Sistemi (EOSS)
Obeziteyi yalnızca vücut kitle indeksine göre değil, obeziteyle ilişkili tıbbi, fonksiyonel ve psikolojik sonuçların ciddiyetine göre 0-4 arası beş evreye ayıran klinik evreleme sistemi.
Ne zaman kullanılır
Fazla kilolu veya obez (VKİ ≥25 kg/m²) herhangi bir hastada, obeziteyle ilişkili tıbbi/fonksiyonel/psikolojik durumun klinik değerlendirmesinin ardından.
Formül
EOSS bir puan toplamı değil, klinisyenin obeziteyle ilişkili risk faktörleri, fiziksel semptomlar, psikopatoloji ve fonksiyonel/iyilik hali kısıtlılığını bütüncül olarak değerlendirerek 0-4 arası en yüksek uyan evreyi seçtiği klinik bir sınıflandırmadır (Sharma & Kushner, 2009).
Yorumlama
EOSS evresi arttıkça obeziteyle ilişkili morbidite ve mortalite riski artar ve evre, vücut kitle indeksinden bağımsız olarak mortaliteyi öngörmede değerlidir. Padwal ve arkadaşlarının NHANES verilerine dayanan çalışmasında, evre 0-1 ile karşılaştırıldığında evre 2'nin tüm nedenlere bağlı ölüm riskini yaklaşık 1,57 kat (%95 güven aralığı 1,16-2,13), evre 3'ün ise yaklaşık 2,69 kat (%95 güven aralığı 1,98-3,67) artırdığı, bu ilişkinin vücut kitle indeksi ve metabolik değişkenlere göre düzeltme sonrası da sürdüğü gösterilmiştir. Aerobics Center Longitudinal Study kohortunda da evre 2 ve 3 hastalarda normal kilolu bireylere göre artmış tüm nedenlere bağlı ve kardiyovasküler ölüm riski doğrulanmıştır. Evre 0-1 hastada yaşam tarzı odaklı önleyici yaklaşım genellikle yeterlidir; evre 2 ve üzerinde daha yoğun tıbbi ve farmakolojik tedavi ile uygun hastalarda bariyatrik cerrahi değerlendirmesi düşünülmelidir.
Kaynaklar
- Sharma AM, Kushner RF. A proposed clinical staging system for obesity. Int J Obes (Lond). 2009;33(3):289-295.
- Padwal RS, Pajewski NM, Allison DB, Sharma AM. Using the Edmonton obesity staging system to predict mortality in a population-representative cohort of people with overweight and obesity. CMAJ. 2011;183(14):E1059-E1066.
EOSS, klinisyenin kapsamlı öykü, muayene ve gerekli tetkiklere dayanan bütüncül değerlendirmesini gerektirir; otomatik/algoritmik olarak hesaplanamaz ve tek başına VKİ'nin yerine geçmez. Evreleme zaman içinde değişebilir ve düzenli olarak yeniden değerlendirilmelidir.
Sık sorulan sorular
Edmonton Obezite Evreleme Sistemi (EOSS) nedir?
Obeziteyi yalnızca vücut kitle indeksine göre değil, obeziteyle ilişkili tıbbi, fonksiyonel ve psikolojik sonuçların ciddiyetine göre 0-4 arası beş evreye ayıran klinik evreleme sistemi.
Edmonton Obezite Evreleme Sistemi (EOSS) ne zaman kullanılır?
Fazla kilolu veya obez (VKİ ≥25 kg/m²) herhangi bir hastada, obeziteyle ilişkili tıbbi/fonksiyonel/psikolojik durumun klinik değerlendirmesinin ardından.
Edmonton Obezite Evreleme Sistemi (EOSS) nasıl hesaplanır?
EOSS bir puan toplamı değil, klinisyenin obeziteyle ilişkili risk faktörleri, fiziksel semptomlar, psikopatoloji ve fonksiyonel/iyilik hali kısıtlılığını bütüncül olarak değerlendirerek 0-4 arası en yüksek uyan evreyi seçtiği klinik bir sınıflandırmadır (Sharma & Kushner, 2009).
Edmonton Obezite Evreleme Sistemi (EOSS) sonucu nasıl yorumlanır?
EOSS evresi arttıkça obeziteyle ilişkili morbidite ve mortalite riski artar ve evre, vücut kitle indeksinden bağımsız olarak mortaliteyi öngörmede değerlidir. Padwal ve arkadaşlarının NHANES verilerine dayanan çalışmasında, evre 0-1 ile karşılaştırıldığında evre 2'nin tüm nedenlere bağlı ölüm riskini yaklaşık 1,57 kat (%95 güven aralığı 1,16-2,13), evre 3'ün ise yaklaşık 2,69 kat (%95 güven aralığı 1,98-3,67) artırdığı, bu ilişkinin vücut kitle indeksi ve metabolik değişkenlere göre düzeltme sonrası da sürdüğü gösterilmiştir. Aerobics Center Longitudinal Study kohortunda da evre 2 ve 3 hastalarda normal kilolu bireylere göre artmış tüm nedenlere bağlı ve kardiyovasküler ölüm riski doğrulanmıştır. Evre 0-1 hastada yaşam tarzı odaklı önleyici yaklaşım genellikle yeterlidir; evre 2 ve üzerinde daha yoğun tıbbi ve farmakolojik tedavi ile uygun hastalarda bariyatrik cerrahi değerlendirmesi düşünülmelidir.