Ventilatör — Zamanlama + Dakika Ventilasyonu

Ventilatör — Zamanlama + Dakika Ventilasyonu

Solunum hızı ve I:E oranından inspiryum süresini (Ti) ve ekspiryum süresini (Te) hesaplar; tidal volüm girilirse dakika ventilasyonunu (VE) hesaplar. Ortalama hava yolu basıncı (mean airway pressure, ortalama Paw) ve PaCO₂ hedefine göre önerilen frekans tahminlerini [FLAG] notuyla, yani yaklaşım olduğunu belirterek verir.

Ne zaman kullanılır

Mod ayarı yapılırken veya zamanlama, yani I:E oranı ve solunum hızı düzenlenirken; dakika ventilasyonunun ve karbon dioksit (PaCO₂) hedefinin değerlendirilmesi gerektiğinde bu araç kullanılabilir. İnvaziv mekanik ventilasyondaki bir hastada ayarların hızlıca gözden geçirilmesi gereken her durumda uygundur.

Formül

Toplam döngü süresi şu şekilde hesaplanır: T_total = 60 / RR (saniye). İnspiryum süresi Ti = T_total × I/(I+E) formülüyle, ekspiryum süresi ise Te = T_total − Ti formülüyle bulunur. Dakika ventilasyonu VE = RR × Vt formülüyle hesaplanır. [FLAG] Ortalama hava yolu basıncı yaklaşık olarak ((Ti×RR)/60) × (PIP − PEEP) + PEEP formülüyle tahmin edilir; bu formül kare-dalga (sabit akım veya basınç kontrollü) yaklaşımıdır ve katsayısı dalga formuna göre değişir. Basınç kontrollü ventilasyonda inspiryum akımı yaklaşık kare dalga şeklinde olduğundan bu formül nispeten uygundur, ancak volüm kontrollü ventilasyonda tipik olan azalan (dekeleran) akım paterninde gerçek ortalama Paw hesaplanandan daha düşük çıkabilir. [FLAG] PaCO₂-için-frekans tahmini şu şekilde yapılır: Hedef solunum hızı yaklaşık olarak mevcut solunum hızı çarpı (mevcut PaCO₂ bölü hedef PaCO₂) formülüyle bulunur; bu formül alveolar dakika ventilasyonu ile PaCO₂ arasındaki ters orantıya dayanır ve tidal volümün, ölü boşluğun ve karbon dioksit üretiminin sabit kaldığı varsayılır.

Yorumlama

Normal (fizyolojik) I:E oranı yaklaşık 1:2 civarındadır ve genellikle 1:1,5 ile 1:3 arasındaki değerler normal aralık olarak kabul edilir. I:E oranının 1:1'e yaklaşması veya bunu aşması, yani ekspiryum süresinin inspiryum süresinden kısa hale gelmesi, ters oranlı ventilasyon (inverse ratio ventilation) olarak adlandırılır ve genellikle refrakter hipoksemili ağır ARDS gibi özel durumlarda kullanılır; bu strateji akciğerde hava hapsine (oto-PEEP, intrinsik PEEP) yol açabileceğinden yakın izlem gerektirir. PaCO₂ değeri alveolar dakika ventilasyonu ile ters orantılıdır, yani dakika ventilasyonu arttıkça PaCO₂ düşer. Akut solunum sıkıntısı sendromunda (ARDS) akciğer koruyucu ventilasyon stratejisi uygulanırken ortaya çıkan permisif hiperkapnide, hemodinamik olarak stabil ve altta yatan ciddi kardiyak hastalığı olmayan hastalarda pH değerinin 7,20-7,25 sınırının üzerinde tutulması genellikle güvenli kabul edilir; bu sınırın altındaki değerler vaka bazında, hastanın hemodinamik ve nörolojik durumu gözetilerek değerlendirilmelidir.

Kaynaklar

• Mekanik ventilasyon zamanlama ilişkileri (temel solunum fizyolojisinden türetilmiştir): T_total = 60/RR; Ti+Te = T_total; VE = RR × Vt.
• Ortalama hava yolu basıncı kare-dalga formülü: Paw ortalama ≈ (Ti/T_total) × (PIP − PEEP) + PEEP; ventilatör fizyolojisi kaynaklarında tanımlanan standart yaklaşım (bkz. Mean airway pressure, ScienceDirect Topics özeti).
• The Acute Respiratory Distress Syndrome Network. Ventilation with lower tidal volumes as compared with traditional tidal volumes for acute lung injury and the acute respiratory distress syndrome. N Engl J Med 2000;342:1301-1308.

[FLAG] Ortalama hava yolu basıncı formülü kare-dalga yaklaşımıdır; gerçek değer, ventilatörün ürettiği akım/basınç dalga formuna (basınç kontrollü mü, volüm kontrollü mü) göre değişir ve klinik karar ventilatörün kendi ölçtüğü değere dayandırılmalıdır. [FLAG] PaCO₂-için-frekans formülü sabit tidal volüm ve sabit ölü boşluk varsayar; bu varsayım hastanın klinik durumu değişirse (ateş, ajitasyon, bronkospazm, tidal volüm değişikliği) geçersiz hale gelir. Akut solunum sıkıntısı sendromunda (ARDS) permisif hiperkapni uygulanırken pH değerinin 7,20-7,25 sınırının altına inmemesine dikkat edilmeli, altında kalınan durumlarda hastanın hemodinamik ve nörolojik durumu ayrıca değerlendirilmelidir. Bu araç klinik karar desteğidir, tıbbi tavsiye yerine geçmez; kan gazı ölçümü ve klinik bağlam her zaman esastır.