Rome IV Diagnostic Criteria for Chronic Nausea and Vomiting Syndrome (CNVS)
Clinical calculators
These tools do not replace clinical judgment. Results should be interpreted together with physician assessment, current guidelines, and the patient's clinical context.
Rome IV Diagnostic Criteria for Chronic Nausea and Vomiting Syndrome (CNVS)
Organik, sistemik veya metabolik bir hastalık olmaksızın rahatsız edici, kronik bulantı ve/veya kusma ile karakterize fonksiyonel gastroduodenal bozukluk için Roma IV tanı kontrol listesi.
When to use
Haftada en az 1 gün rahatsız edici bulantı ve/veya haftada ≥1 kusma epizodu olan, üst gastrointestinal endoskopi dahil rutin tetkiklerle organik neden dışlanmış hastalarda.
Formula
Tüm maddeler karşılanmalıdır: (1) rahatsız edici bulantı (≥haftada 1 gün) ve/veya ≥haftada 1 kusma epizodu; (2) kendi kendine kusma/yeme bozukluğu/regürjitasyon/ruminasyonun dışlanması; (3) rutin tetkiklerle (üst GİS endoskopi dahil) organik/sistemik/metabolik nedenin dışlanması; (4) alarm bulgusu yokluğu/dışlanması; (5) semptom başlangıcı ≥6 ay önce; (6) kriterler son 3 aydır aktif. Roma IV, Gastroduodenal Bozukluklar (Stanghellini ve ark. 2016).
Interpretation
Tüm maddeler işaretlenmişse Roma IV CNVS tanı kriterleri karşılanmış kabul edilir. Herhangi bir madde eksikse kriterler karşılanmaz ve ayırıcı tanıda siklik kusma sendromu (epizodik ve ataklar arası asemptomatik dönemler ile) ile gastroparezi göz önünde bulundurulmalıdır. Roma IV temelli erişkin epidemiyoloji verilerinde CNVS yaygınlığı ülkeler arasında benzer olup yaklaşık yüzde 0,8 ile yüzde 1,2 aralığındadır. Tanı sonrası tedavi, mümkünse tetikleyicilerin uzaklaştırılması, antiemetik desteği ve sıklıkla trisiklik antidepresan gibi santral nöromodülatörler ile birlikte psikolojik/davranışsal yaklaşımları kapsar; yanıt alınamayan veya alarm bulgusu gelişen olgularda tanı yeniden gözden geçirilmelidir.
References
- Drossman DA, ed. Rome IV: Functional Gastrointestinal Disorders. 4th ed. Rome Foundation; 2016.
- Stanghellini V, Chan FKL, Hasler WL, Malagelada JR, Suzuki H, Tack J, Talley NJ. Gastroduodenal Disorders. Gastroenterology. 2016;150(6):1380-1392.
Bu kontrol listesi, klinisyenin rutin tetkikler (üst GİS endoskopi dahil) ile organik/sistemik/metabolik nedenleri ve kendi kendine kusma/yeme bozukluğu/ruminasyonu önceden dışlamış olduğunu varsayar; bu dışlamaları kendisi gerçekleştirmez. Kannabinoid hiperemez sendromu ve siklik kusma sendromu ayırıcı tanıda değerlendirilmelidir.
Frequently asked questions
What is Rome IV Diagnostic Criteria for Chronic Nausea and Vomiting Syndrome (CNVS)?
Organik, sistemik veya metabolik bir hastalık olmaksızın rahatsız edici, kronik bulantı ve/veya kusma ile karakterize fonksiyonel gastroduodenal bozukluk için Roma IV tanı kontrol listesi.
When is Rome IV Diagnostic Criteria for Chronic Nausea and Vomiting Syndrome (CNVS) used?
Haftada en az 1 gün rahatsız edici bulantı ve/veya haftada ≥1 kusma epizodu olan, üst gastrointestinal endoskopi dahil rutin tetkiklerle organik neden dışlanmış hastalarda.
How is Rome IV Diagnostic Criteria for Chronic Nausea and Vomiting Syndrome (CNVS) calculated?
Tüm maddeler karşılanmalıdır: (1) rahatsız edici bulantı (≥haftada 1 gün) ve/veya ≥haftada 1 kusma epizodu; (2) kendi kendine kusma/yeme bozukluğu/regürjitasyon/ruminasyonun dışlanması; (3) rutin tetkiklerle (üst GİS endoskopi dahil) organik/sistemik/metabolik nedenin dışlanması; (4) alarm bulgusu yokluğu/dışlanması; (5) semptom başlangıcı ≥6 ay önce; (6) kriterler son 3 aydır aktif. Roma IV, Gastroduodenal Bozukluklar (Stanghellini ve ark. 2016).
How is the Rome IV Diagnostic Criteria for Chronic Nausea and Vomiting Syndrome (CNVS) result interpreted?
Tüm maddeler işaretlenmişse Roma IV CNVS tanı kriterleri karşılanmış kabul edilir. Herhangi bir madde eksikse kriterler karşılanmaz ve ayırıcı tanıda siklik kusma sendromu (epizodik ve ataklar arası asemptomatik dönemler ile) ile gastroparezi göz önünde bulundurulmalıdır. Roma IV temelli erişkin epidemiyoloji verilerinde CNVS yaygınlığı ülkeler arasında benzer olup yaklaşık yüzde 0,8 ile yüzde 1,2 aralığındadır. Tanı sonrası tedavi, mümkünse tetikleyicilerin uzaklaştırılması, antiemetik desteği ve sıklıkla trisiklik antidepresan gibi santral nöromodülatörler ile birlikte psikolojik/davranışsal yaklaşımları kapsar; yanıt alınamayan veya alarm bulgusu gelişen olgularda tanı yeniden gözden geçirilmelidir.