House-Brackmann Fasiyal Sinir Derecesi

Klinik hesaplayıcılar

Bu araçlar klinik kararın yerine geçmez. Sonuçlar hekim değerlendirmesi, güncel kılavuzlar ve hastanın klinik bağlamı ile birlikte yorumlanmalıdır.

Hesaplayıcı yükleniyor…

House-Brackmann Fasiyal Sinir Derecesi

Periferik fasiyal sinir fonksiyonunu istirahat ve hareketteki simetri, alın hareketi, göz kapanması ve ağız fonksiyonuna göre I (normal) ile VI (total paralizi) arasında sınıflayan klinik derecelendirmedir. Sistem, hastanın yüzünün tümünü tek bir bütünsel dereceye indirger; bu nedenle hızlı ve kolay uygulanabilir, ancak bölgesel ayrımı feda eder.

Ne zaman kullanılır

Periferik fasiyal paralizi veya parezi olan hastalarda başlangıç değerlendirmesinde ve takipte fonksiyonel durumun standart, kısa ve hızlı biçimde raporlanması gerektiğinde kullanılır. Özellikle vestibüler schwannoma cerrahisi sonrası fasiyal sinir fonksiyonunun ameliyat öncesi ve sonrası karşılaştırmalı olarak izlenmesinde sıkça tercih edilir.

Formül

Sistem altı kademeli bir klinik derecelendirmedir: Derece I normal fonksiyonu, Derece II hafif disfonksiyonu, Derece III orta disfonksiyonu, Derece IV orta-ileri disfonksiyonu, Derece V ağır disfonksiyonu ve Derece VI total paraliziyi tanımlar. Derece, tek bir en kötü bölgeye göre değil; istirahatteki simetri, alın hareketi, göz kapanması ve ağız fonksiyonunun bütünsel (gestalt) değerlendirmesine göre klinisyen tarafından atanır ve bu nedenle nesnel bir ölçüm değil, gözlemcinin subjektif kanaatidir. Orijinal 1985 tarif çalışmasında ölçüt olarak nicel bir puanlama algoritması değil, her derece için tanımlayıcı klinik tablo verilmiştir; bu da farklı gözlemcilerin aynı hastayı farklı derecelere yerleştirmesine zemin hazırlar.

Yorumlama

Derece yükseldikçe fasiyal fonksiyon kötüleşir; Derece I tam normal fonksiyonu, Derece VI ise total paraliziyi ifade eder. Derece I-II genel olarak iyi fonksiyonel sonuçla, Derece III-IV orta düzeyde bir iyileşme potansiyeliyle, Derece V-VI ise kötü fonksiyonel sonuç ve düşük spontan iyileşme olasılığıyla ilişkilendirilir. Takip muayenelerinde derecedeki değişim hastanın iyileştiğini ya da kötüleştiğini gösterir; ancak tek bir derece, hastanın yüzünün hangi bölgesinin (alın, göz, ağız) ne kadar etkilendiğini ayırt etmez ve aynı dereceye sahip iki hasta klinik olarak belirgin biçimde farklı görünebilir.

Kaynaklar

  • House JW, Brackmann DE. Facial nerve grading system. Otolaryngol Head Neck Surg. 1985;93(2):146-147. PMID: 3921901. DOI: 10.1177/019459988509300202
  • Reitzen SD, Babb JS, Lalwani AK. Significance and reliability of the House-Brackmann grading system for regional facial nerve function. Otolaryngol Head Neck Surg. 2009;140(2):154-158.
  • Kanerva M, Poussa T, Pitkäranta A. Sunnybrook and House-Brackmann Facial Grading Systems: intrarater repeatability and interrater agreement. Otolaryngol Head Neck Surg. 2006;135(6):865-871. PMID: 17141075
  • Coulson SE, Croxson GR, Adams RD, O'Dwyer NJ. Reliability of the "Sydney," "Sunnybrook," and "House Brackmann" facial grading systems to assess voluntary movement and synkinesis after facial nerve paralysis. Otolaryngol Head Neck Surg. 2005;132(4):543-549.
  • American Academy of Otolaryngology-Head and Neck Surgery Foundation (AAO-HNSF). Clinical Practice Guideline: Bell's Palsy. Otolaryngol Head Neck Surg. 2013;149(3 Suppl):S1-S27.

House-Brackmann derecesi tamamen gözlemcinin subjektif klinik kanaatine dayanır; birden fazla çalışma, gözlemciler arası uyumun yalnızca "orta düzey" (tam uyum oranı yaklaşık yüzde 50, kappa yaklaşık 0,40-0,50) olduğunu göstermiştir. Sistem, bölgesel (segmental) disfonksiyonu ve sinkineziyi ayrıntılı yansıtmaz; aynı dereceye sahip iki hasta klinik olarak farklı görünebilir. Santral fasiyal zayıflıkta kullanılmamalıdır. Derece atfı deneyimli bir klinisyenin doğrudan muayenesini gerektirir; bu araç tanı koymaz ve klinik kararın yerine geçmez.

Sık sorulan sorular

House-Brackmann Fasiyal Sinir Derecesi nedir?

Periferik fasiyal sinir fonksiyonunu istirahat ve hareketteki simetri, alın hareketi, göz kapanması ve ağız fonksiyonuna göre I (normal) ile VI (total paralizi) arasında sınıflayan klinik derecelendirmedir. Sistem, hastanın yüzünün tümünü tek bir bütünsel dereceye indirger; bu nedenle hızlı ve kolay uygulanabilir, ancak bölgesel ayrımı feda eder.

House-Brackmann Fasiyal Sinir Derecesi ne zaman kullanılır?

Periferik fasiyal paralizi veya parezi olan hastalarda başlangıç değerlendirmesinde ve takipte fonksiyonel durumun standart, kısa ve hızlı biçimde raporlanması gerektiğinde kullanılır. Özellikle vestibüler schwannoma cerrahisi sonrası fasiyal sinir fonksiyonunun ameliyat öncesi ve sonrası karşılaştırmalı olarak izlenmesinde sıkça tercih edilir.

House-Brackmann Fasiyal Sinir Derecesi nasıl hesaplanır?

Sistem altı kademeli bir klinik derecelendirmedir: Derece I normal fonksiyonu, Derece II hafif disfonksiyonu, Derece III orta disfonksiyonu, Derece IV orta-ileri disfonksiyonu, Derece V ağır disfonksiyonu ve Derece VI total paraliziyi tanımlar. Derece, tek bir en kötü bölgeye göre değil; istirahatteki simetri, alın hareketi, göz kapanması ve ağız fonksiyonunun bütünsel (gestalt) değerlendirmesine göre klinisyen tarafından atanır ve bu nedenle nesnel bir ölçüm değil, gözlemcinin subjektif kanaatidir. Orijinal 1985 tarif çalışmasında ölçüt olarak nicel bir puanlama algoritması değil, her derece için tanımlayıcı klinik tablo verilmiştir; bu da farklı gözlemcilerin aynı hastayı farklı derecelere yerleştirmesine zemin hazırlar.

House-Brackmann Fasiyal Sinir Derecesi sonucu nasıl yorumlanır?

Derece yükseldikçe fasiyal fonksiyon kötüleşir; Derece I tam normal fonksiyonu, Derece VI ise total paraliziyi ifade eder. Derece I-II genel olarak iyi fonksiyonel sonuçla, Derece III-IV orta düzeyde bir iyileşme potansiyeliyle, Derece V-VI ise kötü fonksiyonel sonuç ve düşük spontan iyileşme olasılığıyla ilişkilendirilir. Takip muayenelerinde derecedeki değişim hastanın iyileştiğini ya da kötüleştiğini gösterir; ancak tek bir derece, hastanın yüzünün hangi bölgesinin (alın, göz, ağız) ne kadar etkilendiğini ayırt etmez ve aynı dereceye sahip iki hasta klinik olarak belirgin biçimde farklı görünebilir.